Hoofdpersoon
Kruimeltje is de hoofdpersoon in het boek. Hij is een arme straatjongen, die door zijn moeder is achtergelaten. Zij kon niet meer voor hem zorgen, omdat ze erg arm was. Kruimeltje woonde daarom bij mevrouw Koster. Kruimeltje moest geld verdienen om bij mevrouw Koster onderdak te krijgen.

Plaats
Het verhaal speelt zich af in Nederland, Rotterdam en het Wilde Westen.

Probleem
Het probleem in het boek is dat Kruimeltje geen ouders heeft en niet weet wie zijn ouders zijn, en hij heeft geen onderdak.

Samenvatting
Op een dag werd mevrouw Koster dronken. Ze zette Kruimeltje op straat. Hij kwam langs een winkel met een luifeltje, onder dat luifeltje stond een kistje.

Kruimeltje vond in dat kistje een hond. Hij ging bij de hond liggen. De volgende morgen werden Kruimeltje en de hond gevonden door de winkelier. De winkelier heet Wilkes. Wilkes had Kruimeltje brood en koffie gegeven.

Kruimeltje, Wilkes en de hond werden goede vrienden. Ze noemden de hond Moor. Toen Kruimeltje de bioscoop wilde binnensluipen, zei een oude man dat mevrouw Koster op sterven lag. Kruimeltje vergat de bioscoop en rende naar mevrouw Koster. Vlak voordat ze stierf gaf ze aan Kruimeltje een envelop. Daarin zat een medaillon met twee foto’s. Onder de foto’s stond: Harry Volker en Lize van Dien.

Kruimeltje ging weer naar Wilkes. Wilkes vertelde verhalen over het Wilde- Westen, dat hij met Harry goud had gezocht. Maar kruimeltje wilde meer weten over Harry Volker. Wilkes zei, dat het een studiegenoot was van vroeger.

Kruimeltje trok bij Wilkes in. Wilkes had plannen om Kruimeltje naar school te laten gaan. Maar helaas brandde het winkeltje af. Wilkes moest naar het ziekenhuis, want hij had een longontsteking gekregen. Toen Wilkes in het ziekenhuis lag, ging Kruimeltje weer zwerven. Hij bezocht die nacht de kerk, maar hij werd eruit gegooid. Kruimeltje ging met Moor tegen een paal liggen. Een politieagent vond hem verkleumd van de kou. Kruimeltje werd naar een gesticht gebracht voor onverzorgde kinderen. En Moor werd naar een kennel gebracht. Een kennel is een hondenverblijf. Kruimeltje had een hekel aan het gesticht. Hij ontsnapte en redde Moor uit het kennel.

Wilkes kwam uit het ziekenhuis. Hij stuurde Kruimeltje naar school. Kruimeltje vond school helemaal niet erg maar juist leuk. Wilkes ging naar het Wilde- Westen om zijn studiegenoot Harry te zoeken. Kruimeltje en Moor gingen ook weer terug naar het gesticht. De baas, je moest hem altijd vader noemen, had een hekel aan Kruimeltje. Zijn zoon had ook een hekel aan Kruimeltje. Daarom had zijn zoon geld uit de lade van zijn vader gepikt en onder Kruimeltje’s bed gelegd. Hij zei tegen zijn vader dat Kruimeltje geld had gepikt. Vader wilde Kruimeltje met een riem slaan. Maar net op het nippertje rende Kruimeltje weg. Kruimeltje lette niet op het verkeer en rende de straat over zonder te kijken. Hij werd aangereden door een auto. Kruimeltje was bewusteloos geraakt.

De automobiliste bracht Kruimeltje naar haar huis. De automobiliste was Vera Di Borboni de beroemde pianiste. Vera was eigenlijk Lize van Dien, zijn moeder. Lize zag de medaillon liggen, ze keek erin. ,,Dat ben ik,” dacht ze. Lize wilde meteen vertellen dat zij zijn moeder was. Kruimeltje was erg blij, dat hij zijn moeder terug had.

Wilkes kwam terug uit het Wilde- Westen. Hij had Harry Volker gevonden. Kruimeltje had weer zijn vader terug. Maar dat was nog niet alles. Wilkes had ook goed nieuws: Kruimeltje had het geld niet gestolen.

Kruimeltje, Harry, Lize en Wilkes waren weer allemaal bij elkaar en vormden een leuk gezin. Het gesticht werd gesloten en de wezen werden geadopteerd.

Perspectief
Het boek is geschreven in de hij vorm.

Eigen mening
Ik vind het een spannend boek, omdat ik wilde weten of Kruimeltje zijn ouders terug vond. Ik vond het ook een leuk boek, omdat ik de film ook al gezien had en die was ook leuk.