Keuze
Ik las dit boek al in het Nederlands toen ik in groep acht zat, daarna in ongeveer klas 2 las ik het al in het Engels. Het leek me wel leuk om deze op mijn lijst te zetten

Inhoud
Ik vind het een heel mooi boek. Er zit echt een verhaal in en omdat ze rond dezelfde leeftijd zijn als ik ben, spreekt het me ook aan. Voornamelijk de plaats en tijd maken het boek aantrekkelijk. Ik vind het ook mooi dat alles vergeleken wordt met het boek Pilgrims Progress van John Bunyan.

Samenvatting
Een moeder met vier dochters, Meg (16) Jo (15) Beth (14) en Amy (12) wonen in Engeland. De vader van de vier meiden is legerpredikant. Met kerst krijgen ze een dagboekje van hun moeder en beloven het elke dag te lezen. In dat dorp is er een familie die niks te eten heeft, een moeder met zes kinderen, daarom besluiten zij om hun ontbijt te delen. Thuis geven ze hun kerstcadeautjes aan moeder en gaan ze ’s avonds het diner eten. Mr. Laurence, de buurman, zag dat ze hun ontbijt hadden gedeeld en bood dit diner aan. Tijdens het eten praten ze over zijn kleinzoon: Laurie

Meg en Jo zijn uitgenodigd voor een Nieuwjaars feest bij Mrs. Gardiners. Jo heeft geen schone handschoentjes en Meg deelt ze met haar elk een vieze in de hand en een schone om de hand. Meg wil krullen in haar haar, maar Jo laat het verbranden. Jo vind het moeilijk om zich als een ‘lady’ te gedragen. ‘The Laurence boy’ is er ook en praat honderduit over zijn reizen. Nadat Meg haar enkel verzwikte brengt Laurie en Jo haar naar huis.

Iedereen heeft lasten thuis en op hun werk. Meg is gouvernante bij familie Kings, die erg rijk zijn. Jo leest verhalen voor bij haar tante, haar rivaal, Beth die te schuchter is om naar school te gaan en Amy die wel naar school gaat en goed kan schilderen, maar die haar neus afschuwelijk vind.

Het heeft gesneeuwd en Jo maakt het pad schoon in de tuin, daarna gooit ze een sneeuwbal naar het raam van Laurie waarna hij haar uitnodigt om binnen te komen want hij is heel erg verkouden. Ze houden allebei van boeken en gaan naar de bibliotheek in het huis. De dokter komt en onderzoekt Laurie even. Jo zag een portret van Mr Laurence en zegt dat hij niet zo knap is als haar opa als Mr Laurence arriveert. Ze drinken samen thee en Laurie speelt op de piano, maar zijn opa houdt er niet van als Laurie speelt. Beth brengt pudding voor Laurie omdat hij ziek is. Daarna gaan ze naar huis.

Beths angst was Mr Laurence en zijn rijkdom. Laurie was aan een vrije dag toe en zijn opa vind het niet erg. Wanneer alle meiden daar thuis zijn, vraagt Mr. Laurence of iemand op de piano wil spelen. Beth wilt dat wel. Mr. Laurence zeg zachtjes tegen Beth dat hij net zo’n meisje had als zij. Ze gaat daarna bijna elke dag even piano spelen en maakt als dank een paar slippers voor Mr. Laurence. Deze geeft haar weer als dank een kleine piano, samen met een brief die hij schreef. Beth rent de deur uit en geeft Mr. Laurence een zoen.

Op school mogen ze niet snoepen, maar Amy kan er niet vanaf blijven. Op haar beurt koopt ze snoep en deelt ze het uit. Jenny, een klasgenootje, vertelt Mr. Davis, de leraar, dat Amy snoep in haar kastje heeft. Alles wat ze over heeft moet ze uit het raam gooien, waarna hij haar een paar keer op haar handen slaat. Tot slot moet ze, heel vernederend, voorin de klas staan.

Meg en Jo gaan samen met Laurie naar een voorstelling en Amy wil mee. Maar ze mag niet mee en daarom besluit ze het boek van Jo (dat ze zelf schreef) te verbranden. Amy bied haar verontschuldigingen aan, maar Jo wilt er niks van weten. De volgende dag gaat Jo met Laurie schaatsen, Amy gaat ook. Laurie gilt naar Amy dat het middenstuk waar zij schaats niet goed bevroren is, maar voordat ze het weet valt ze in een wak. Laurie en Jo trekken haar uit het water en brengen haar thuis. Jo heeft problemen met haar humeur, ze wordt snel kwaad, maar moeder zegt dat ze er ook last van heeft en heeft geleerd het onder controle te krijgen.

De kinderen van familie King heeft de mazelen. Annie nodigt Meg uit en ze krijgt allemaal leuke kleren en spullen. De familie Mofat zijn erg modebewust en nodigt Meg uit voor een feest. Laurie laat bloemen bezorgen. Donderdags was er een groot feest en Mr. Laurence en Laurie waren ook uitgenodigd. Meg leent een blauwe jurk en ziet er mooi uit, maar Laurie vind dat ze zich afschuwelijk gedraagt. Ze danst en flirt de hele avond. De volgende dag voelt ze zich beroert en biecht alles op aan moeder en Jo. Moeder verteld dat ze liever gelukkige arme meiden heeft dan ongelukkige vrouwen met rijkdom.

In de lente richten ze twee dingen op: een pickwick club en de post kantoor. Meg en Jo hebben vakantie en hoeven een hele week lang niks te doen, maar aan het eind van de week zijn ze blij dat het voorbij is, maar daarna moesten ze dubbel zoveel werk doen want Hannah, de dienstmeid, kreeg een week vakantie. Het eten is vies, gemaakt door Jo. De kanarie van Beth gaat dood, maar ze doen allemaal hun best.

Laurie nodigde de meiden uit om mee te gaan met Laurie en een paar vrienden. Ze gaan eerst varen met een boot daarna spelen ze cricket en gaan ze lunchen. Na de lunch speelden ze nog wat spellen.

Mr. Brooke zegt tegen Laurie dat hij moet studeren en daarna het leger in gaan, ondertussen denkt hij heel veel aan Meg.

De familie March gaan picknicken en iedereen vertelt zijn eigen luchtkastelen, na tien jaar zouden ze wel zien wat er van hen geworden was. Laurie wilt naar Duitsland en een musicus worden. Zijn opa heeft Lauries vader zo zien vertrekken. Meg vertelt Laurie dat hij dat niet moet doen.

Jo schrijft verhalen en geeft ze aan een krantenproducent ze ontmoet Laurie in het dorp. Hij verteld dat hij weet waar Megs verloren handschoentje is, namelijk bij Mr. Brooke. Twee weken later staat het verhaal van Jo in de krant en iedereen bewondert haar.

Het is alweer november wanneer er een telegram komt. Vader is erg ziek en moeder moet naar hem toe. Mr. Brooke begeleidt moeder, in opdracht van Mr. Laurence. De familie March heeft weinig geld en daarom besluit Jo haar haar af te knippen en te verkopen. Ze geeft £25 aan haar moeder.

Moeder vertrekt de volgende dag ze huilen even en beloven elke dag een brief te schrijven.

Jo is verkouden, maar alles wat ze moeten doen, doen ze. Beth gaat naar familie Hummel, de baby is ziek. Als ze op een dag thuis kom kan ze alleen maar huilen, de baby is in haar armen overleden aan roodvonk. Beth heeft de ziekte overgenomen. Amy die de ziekte nog niet heeft gehad moet bij haar tante logeren. Ze zeggen bewust niets tegen moeder, want vader is ook ziek. Beth is erg ziek en in december sturen ze uiteindelijk een telegram naar moeder die midden in de nacht thuis zou komen. Meg bid en Jo denkt heel even dat Beth is overleden omdat het zo stil is, maar ze slaapt gewoon. Dan belt Laurie aan om te zeggen dat moeder er is.

Amy was nog steeds bij haar tante en mocht haar niet, maar haar tante haar wel. Ze moest het huis schoon maken. Laurie kwam elke dag en Esther (de bediende) vermaakte haar met verhalen.

Iedereen is weer thuis en moeten en de meiden zijn gelukkig. Brooke is bij vader. Jo vertelt haar moeder dat Brooke -John- van Meg houdt. Maar hij had dat al verteld. Jo wil niet dat Meg weggaat, moeder ook niet. Meg zou niet moeten trouwen voor ze twintig is. Moeder denkt dat Meg nog niet van John houdt, maar dat binnenkort wel zou doen. Jo wil dat Meg met Laurie trouwt, maar Laurie ziet dat niet zitten. Laurie wil het geheim weten van Jo over Meg, maar ze vertelt het niet. Ze schrijft een brief aan Meg wat eindigt met “van John” waarin John zegt dat hij van haar houdt.Meg en moeder denken dat Jo het geschreven heeft en schrijft terug dat ze niet van hem houdt. Laurie heeft ruzie gehad met zijn opa en daarom wil Laurie met Jo weglopen naar Washington.. Jo heeft het er met Mr. Laurence over en hij vergeeft Laurie, maar Laurie wil zijn trots behouden en daarom schrijft Mr. Laurence een brief naar hem. Alles komt weer goed.

Het is bijna kerst en Laurie en Jo hebben een sneeuwpop gemaakt en ze geven elkaar cadeautjes. Laurie heeft nog een cadeau, hij heeft vader en John Brooke meegenomen. Ze eten een groot diner met Mr. Laurence, Laurie en Brooke. Vader zegt dat zijn kinderen veranderd zijn: Meg haar hand is verbrand, Jo is al een echte dame, Beth is niet meer zo verlegen en Amy is niet meer zo egoïstisch. Daarna gaat Beth piano spelen en zingt ze een lied.

Iedereen is een beetje zenuwachtig over John en Meg. Jo vraagt aan Meg wat ze zou zeggen als John haar zou vragen. Ze zou antwoorden dat ze te jong is en nog vrienden heeft die ze niet kan missen. Dan arriveert John om zijn paraplu op te halen. Ze zijn alleen en Brooke zegt dat hij van haar houdt. “Ik weet het niet”, antwoordt Meg. John zegt dat hij wil wachten. Meg zegt dat ze nog niet kan kiezen, dan komt haar tante binnen en vraagt of Meg met John gaat trouwen. Als ze dat doet erft ze geen cent zegt tante (ze meent het niet echt). Meg verdedigt John en zegt dat ze om hem geeft. Tante verlaat boos het huis en Jo is daar niet blij mee. Brooke komt uit de kamer ernaast en Meg en John wachten 3 jaar met trouwen. Bijna iedereen is blij. Laurie zegt dat hij Jo’s vriend is, voor altijd.

Schrijfstijl (taalgebruik)
Het verhaal is in het engels geschreven en makkelijk te volgen.

Ruimte (plaats en tijd)
Het verhaal speelt zich af in Amerika en speelt zich af in de burgeroorlog(1861-65). Het verhaal is chronologisch opgebouwd en de vertelde tijd is 1 jaar, van kerst tot kerst. Het speelt zich af in een wereld van arme gezinnen en rijke dames Belangrijke ruimten in dit verhaal zijn het huis van de familie March en het huis van Mr. Laurence

De verhaalfiguren
Vader: vader komt er niet echt in voor, maar hij houdt van zijn kinderen en wil dat ze gelukkig zijn.
Moeder: Aardig en moedigt haar kinderen bij alles aan.
Margareth (Meg) : aardig, niet druk, wil rijk zijn en manieren hebben van een dame.
Josephine (Jo): koppig, aardig, speels, gedrag van een jongen, aardig druk.
Elisabeth (Beth): verlegen, timide, vredevol en gehoorzaam.
Amy: belangrijk, egoïstisch (maar dat veranderd) wil erbij horen
Theodore (Laurie): aardig, wil graag iemand helpen, beetje speels.

Situaties
Het verhaal begint voornamelijk met het introduceren. Het verhaal eindigt met een mooi slot wanneer Meg en John van elkaar houden.

Vertelwijze
Het boek is geschreven als een auctoriaal verhaal, waarbij regelmatig de directe rede gebruikt wordt.

Thema
Het hoofdthema in dit verhaal is: het overwinnen van je eigen fouten om een ander een plezier te doen ook al is het je ‘vijand’. Ook staat centraal dat je niet door geld gelukkig wordt.

Titelverklaring
Little Women, het spreekt voor zich. Dit boek gaat over vier jonge dames die opgroeien.

Beoordeling
Mijn eerste reactie na het lezen is dat ik het een mooi verhaal vind om te lezen. Er zit een mooie moraal in en je leert iets over hoe mensen leefden in die tijd. Met name hoe de kinderen volwassen wilden worden. Net zoals wij opgroeien.

Vooral het idee dat hun vader ver weg is, komt mij bekend voor. Ik zie mijn vader zelf ook om de drie maanden. En hoe de kinderen dan voor hun moeder zijn als de vader weg is.

Ook vind ik het een leuk boek omdat er veel van de Christenreize in voor komt. In feite gaat iedereen diezelfde weg. In mijn leven gaat het ook niet allemaal even vrolijk, ik weet hoe het is om je vader niet altijd te zien en hoe moeilijk mijn moeder het heeft, daarom kan ik me goed plaatsen in de hoofdpersonen.

Ik denk dat ik een jaar geleden Jo zou zijn, maar nu ben ik meer het stille type genietend van al het goede, meer zoals Beth.

Het is een mooi boek, helemaal niet moeilijk om te lezen en zo interessant dat je het in een keer uitleest.